José,

Vanuit Congo, kwam je hier in België aanbeland,

Op zoek naar een leven, op zoek naar liefde, op zoek naar waardigheid.

Jouw leven werd een leven van hard werken, van sjouwen en sleuren en dragen, van pijn in je botten en in je ziel.

Het werd een leven van gemis ook, gemis van de Afrikaanse zon en van de Afrikaanse joie de vivre

Je pijn in je lijf en in je ziel deed je grijpen naar allerlei middelen om niks meer te moeten voelen. 

De straat werd jouw straatje zonder eind. Van de ene kelder naar de andere schuilplek onder een brug.

En toch hield je trots en je veerkracht je steeds weer overeind. 

Steeds weer verlangend naar een waardige job en een nieuwe thuis. 

Een nieuwe thuis lag heel concreet in het verschiet. 

Maar je bent er niet geraakt. 

De dood heeft het leven ingehaald.

We zijn hard geschrokken. 

Jouw lot is te triest om te kunnen vatten.

We hopen dat je nu op een nieuwe plek nieuw leven hebt gevonden.

Een plek vol van zomer en van zon. 

Een plek van waardig thuiskomen.

En tegelijk willen wij blijven strijden, voor waardigheid en gelijkwaardigheid voor ieder mens.

We vergeten u niet José. 

Stuw ons maar voort.

Vivre, vivre 

Même sans soleil, même sans été 

Vivre, vivre 

C’est ma dernière volonté 

Vivre, vivre 

Même sans maison, même sans souliers 

Vivre, vivre 

C’est ma dernière volonté 

Vivre, vivre 

Quand faut y aller, il faut y aller 

Vivre, vivre 

C’est ma dernière volonté 

Vivre, vivre 

En plein soleil, en plein été 

Vivre, vivre 

C’est ma dernière volonté

---