Een vrouw wilde eens engelen ontmoeten.

Ze stak haar rugzak vol met lekker eten en ging op stap.

Een paar straten verder zag zij enkele mannen en vrouwen zitten.

Ze zaten op een bank op een plein en keken naar de mensen die voorbij wandelden.

De vrouw ging naast hen zitten en opende haar rugzak om wat te eten.

Toen ze zag dat de mannen en vrowuen ook honger hadden, gaf ze hen een pakje koekjes.

De mannen dankten haar en de sfeer werd zachter en lichter.

Zo hielden ze elkaar de hele middag gezelschap, aten samen van het lekkers en af en toe vertelden ze elkaar iets vrolijks.

Het werd donker.

De vrouw was moe en ging terug naar huis.

Haar huisgenoot zag een stralend gezicht.

‘Wat heb je vandaag gedaan dat je zo gelukkig bent?’

‘Ik heb met engelen gegeten. En weet je ? 

Er was een sfeer van zachtheid en veiligheid

Intussen gingen de mannen en vrouwen naar hun verblijfsplek.

Een vriend zag hun stralend gezicht en vroeg:

Wat hebben jullie vandaag gedaan, dat je zo gelukkig bent?’

‘We hebben met een engel gegeten. En weet je?

Ze heeft ons in een mysterieus licht gezet.

Wioletta,

Je doorstond zoveel gitzwarte dagen

Donkere tunnels zonder einde

Tot je weer opstond

Het ontembare leven omarmde

En als een stralend licht

Als een engel

Alles en iedereen rondom jou in het licht zette

Je ging steeds weer

Van donker naar licht

Van donker naar licht

Nu ben je in het Eeuwige Licht

Het donker voor altijd voorbij