Deze week herdenking van mensen die overleden afgelopen week. Helaas veel mensen. Zie onze vorige berichten. Vandaag herdenken we Piotr. Hier de tekst die Niek op Facebook heeft gezet.

---

Piotr, 

Je was de man met de rode jas

De man die altijd onopvallend aanwezig afwezig was

Je vroeg nooit iets voor jezelf

Was het schaamte die ervoor zorgde dat je nooit hulp vroeg ?

Je was al heel lang in België

Je hebt hard gewerkt in de asbest

Je kon je eigen boontjes doppen

Tot je het niet meer kon

Onopvallend aanwezig afwezig

Een bed in de nachtopvang

Tot ook dat niet meer kon

Een zachte lieve man

Die niks voor zichzelf vroeg

Maar wel uitreikte naar de mens

Die uitreikte naar hem

Een stevige oprechte handdruk

Ogen die oplichtten

Een ontwapenende glimlach

Een man met een rode jas

Een man op een eiland

Zichtbaar onzichtbaar en stil

Dag Piotr

We maken het nu stil voor jou

Een citaat van Boeddha uit de Dhammaphada: 

‘Door de inspanning, door de waakzaamheid, door de zelfbeheersing, schept de wijze zich een eiland dat niet door overstroming wordt verzwolgen’

Piotr, je was een eilandman.

Aanwezig in de wereld, trok je jezelf terug op een eiland.

Je innerlijke eiland.

Alsof je onzichtbaar wou zijn.

Alsof je een ander niet tot last wou zijn.

Alsof het jou manier was om te zoeken naar je eigen rust.

Je zware mentale rugzak

Je diepe wonden.

Je was zo sterk dat je die allemaal zelf droeg.

Kilometers stappend door de dagen en de nachten droeg je je lasten met je mee

Wat een zelfbeheersing, wat een kracht, 

om dag na dag te zorgen dat je niet door de overstromingen van het leven werd verzwolgen.

Je trok je uiteindelijk ook terug op een survivaleiland in de bosjes.

We zijn er gisteren een kijkje gaan nemen om hier een beeld van te krijgen.

Een eigen plek weg van de wereld, naast het spoor, op een steenworp van de snelweg en de singel. 

De bomen vormden er een dak tegen de regen.

De merels vlogen er af en aan.

Hoe vindingrijk is de mens die zo’n plek ontdekt

Om er zich te mogen nestelen als er in de wereld geen nest meer is

Het werd jouw laatste rustplek

Je tent is er intussen door de ordediensten weggehaald

Maar de bloemen bloeiden er nog volop

En de merels vlogen er af en aan.

We hebben de bloemen durven plukken.

Om er jou hier en nu eervol mee te tooien.

Om je te bedanken 

Voor je stevig handdruk

Voor het licht in je ogen

Voor je ontwapende glimlach.

Dag Piotr